BVG     Voltar atrás

BAIXEN o pano apaguen o meu rostro e esquézanme rodo feliz descendo rápido entre os campos de sangue resoa aínda a túa voz  de cristal firinte e aséptica o teu rostro que roda tamén baixo das árbores caducas xa tra-lo tercer verán as flores podridas aínda nos vasos pasou o tempo da colleita a noite non existe o mar tampouco o sol taladra impasible as nubes e as bágoas queda o meu sal queda a túa ausencia                                  apáguenme esquézanme.

© 2006 Biblioteca Virtual Galega